بازتاب مقاله آقای شاهرخ شهابی عنبران در ماهنامه تالش
مدتی است که گاه و بیــــــگاه به ماهنامه و هفته نامــه های منتشره از استان و استانهای
همجوار که بدستم میرسد ســـــــــــری میزنم تا از مطالب ارائه شده دوستان و سایر بیخبر
و بی بهره نباشم .
در این میان از مطالب ماهنامه تالش که بدستم میـــــــرسد هم بخاطر همجواری با استان
بی بهره نیستم اما چیــــــــــــزی که توجه بنده و دیگر دوستان منطقه را بیشتر از قبل بخود
جلب نمــــــــود مطلب چاپ شده در شماره ۵۱ ویژه تیرماه این مــــــاهنامه بود که در صفحه
یازدهم بقلم دوست خوبمان آقای شاهرخ شهابی عنبران در این ماهنامه با عنـــــــــــــــوان
" تالش زبانان اردبیل " نقش بسته بود که عین مطلب در ذیل آورده شده است:
پیله رود : روستای موســـــوم به پیله رود شامل: 13 پارچه روستا می باشند که یکی از مناطق اصیل ایرانی با آداب و رسوم قدیمی به شمار می رود و مـــــــــــــــردم آن علاوه بر زبان ترکی زبان تالشی را نیز حفظ کرده اند . موقع صحبت کــــــردن لهجه پیله رودی ها کاملا مشخص بوده و آثار زبان تالشی در تکلم اهالی پیله رود نمایان است . نقاط گردشگری : زارده بره باغات میوه تراژدی مـــــــرگ یک زبان در منطقه پیله رود به وضوح به چشم میخورد . ضرورت حفظ آثاراین زبان ایرانی و باستانی امـــــــری ست حیاتی که همت همگانی گویشوران و متخصصان زبان شناسی را می طلبد . به همین دلیل از همه بزرگان و فرهیختگان به فرهنگ ایــــرانی علاقمند و مخصوصا سازمان میـــــراث فرهنگی و گردشگری انتظار مــــــــیرود نسبت به ثبت جهانی زبان تالشی به عنوان میراث فرهنگی بشری همت گمارد . |
اما جوابیه به آقای نویسنده مطلب و ماهنامه منتشره:
هــــــــر از گاهی این ماهنامه بدون در نظر گرفتن واقعیات امر اقدام بچاپ مطالبی از طـــــرف
دوستان و خوانندگان خـــــود می نماید که شان و منزلت ماهنامه را زیــــــــر سوال میبرد که
آیا با نیت قبلی دست به چنین اقــــدامی میزند و یا اینکه مـــــــدیر مسئول و دبیران مربوطه
اطلاعات کامل از این حرفه و مطالب درج شده را ندارند و فقط منظورشان پـــر کردن صفحات
ماهنامه است که به بازار برسد .
بهر حال بگذریم از اینکه این مورد اشتباه اول ماهنامه تالش نیست.
کسانی که هنوز در خیال خویش میپرورانند که زبان ۴۵۰۰ ســـــاله اصیل و کهن آذری همان
زبان تالشی است روزی باین امــــــــر خواهند رسید که یک شاخه کوچک از درختی تنومند
نمی تواند بجای ریشه آن محسوب شود چــــرا که درختان کهن همیشه بواسطه نهالهایی
که به آن پیوند میخورند رنگ و میوه عوض میکنند ولی اگر تا عرش هم قــــد بکشند باز هم
متصل به ریشه هستند و به تنهایی کاری را پیش نمیبرند.
زبان شیرین آذری ریشه ای بسیار کهـــن دارد که از دل سیبری در روسیه گـــــــــرفته تا قعر
خلیج فارس ریشه دوانیده و جایگاه محکمی دارد و لهجه هایی از آن بمثــــــال شاخه هایی
میروید که شاید چــــون زبان تالشی در منطقه ای محــــــدود شود ویا بعضی دیگر که در اول
رویش خشکیده و محکوم به جدایی ست.
مورد دوم اینکه در پیله رود کدامین زبان تالشی وجـــود دارد که بخواهد رو به فراموشی رود
نویسنده چــــون دیگر پژوهشگران بر حفظ این زبان باستانی واقف هستند اما دو زبان آذری
وتالشی را اشتباه گرفته اند.
پیله رود از نظر تقسیمات کشوری جـــــزو بخش مرکزی نمین بوده و زبان رایج در آن آذری با
گویش شیرین و کهن است و مجـــــاورت آن با عنبران نمیتواند استنادی بر تالشی بودن آن
باشد و علاوه بر آن یادگیری زبانهای دوم و بیشتر مهارتی است که بعضی از مــردان منطقه
آنرا دارا بوده اند که علاوه بر زبان آذری و فارسی بزبانهای تالشی ،روسی ، گیلکی ،ترکمن
و عربی نیز اشراف داشتند همانگونه که امـــروزه جوانان ایرانی سعی در یـادگیری چند زبان
دنیا هستند . در عجبم که آقای شهابی چگونه کــــوه با عظمتی همچون چهل تن (قرخلر)
را که بعد از سبلان جایگاهی مقدس و رفیع دارد و در حوزه ارضی و زراعی پیــــله رود قـــرار
گرفته را جزو خاک و مستغلات عنبران شمرده است .
جا دارد که مدیریت ماهنامه و نویسنده مطلب در کـارهای خود تجدید نظر نموده و بیشتر از
این با احساسات مردم منطقه بازی نفرمایند .
مدیریت وبلاگ پیله رود آستان مراد و دوستداران پیله رود کهن